با یک تیر چند نشان بزنید

مفتخریم که با حدود یک دهه تجربه موفق در تولید و توزیع نشای سبزی و صیفی به تمام نقاط کشور در خدمت شما هستیم.

فقط با یک تماس تلفنی تولید نشای خود را به ما سپرده و زمان را خریداری نمایید.

عجله کنید وقت طلاست . آن را باقیمت باور نکردنی از ما خریداری نمایید.

۱- آب سرمایه ملی است و گاهی محدود کننده , راه حل نزد ماست .

2- دغدغه کاری خود را کم کنید وبا حواس جمع به تولید خود ادامه دهید.

3-زمان را خریداری کنید و به پیش رسی محصول خود بیندیشید.

4-با داشتن نشای قوی و خوب محصول بیشتری برداشت کنید.

5- به دلیل عدم احتیاج به واکاری مزرعه یکنواخت را تجربه کنید.

6- به دلیل عدم احتیاج به واکاری هزینه کارگری خود را کاهش دهید.

7- با خرید از ما از مشاوره رایگان کارشناسان مجرب ما استفاده کنید.


+ نوشته شده در  دوشنبه یکم آذر 1389ساعت 10:56  توسط مهندس غلامرضایی | 

خصوصیاتواحدنتایجبهینهبیمه کنندهتوضیحات
درصد هوا- تخلخل%20.6>13>13خوب
اسیدیتهph units5.85.3-6.55.3-6.5در اکثر موارد قابل قبول
شوریds/m0.56>2.2>2.2پایین و خوب
شاخص سمیت80>75>75خوب
نیتروژن امونیومیmg/l1.7>100>100قابل قبول
نیتروژن کلmg/l<5.0nr>50قابل قبول ولی کمبود نوع نیتراتی
فسفات -po4mg/l1.6nr8-40پایین
پتاسیمmg/l193.5nr>50پتاسیم فراوان
سولفور-so4mg/l2.9nr>40پایین
کلسیمmg/l<8.0>50>80پایین
منیزیمmg/l5.3>15>15پایین و احتیاج شدید
نسبت کلسیم به منیزیم0.91.5-10.02-10.0پایین است و احتیاج به کلسیم دارد
نسبت پتاسیم به منیزیم36.5nr1.0-7.0بالاست و احتیاج به منیزیم دارد
سدیمmg/l87.4>130>100قابل قبول
یون کلرایدmg/l134.1>200>200قابل قبول
اهنmg/l12.4>25>25پایین
مسmg/l<0.40.4-150.4-15خیلی پایین
رویmg/l10.3-100.3-10قابل قبول - نباید از کمبودش قافل شوید
منگنزmg/l2.41-151-20قابل قبول - نباید از کمبودش قافل شوید
برmg/l0.060.02-0.650.02-0.65قابل قبول - نباید از کمبودش قافل شوید

قرمز نشان موارد کمبود میباشد و در مورد کیاهان حساس به این نوع کمبود اضافه نمودن مورد ضروریست.

سبز نشان ایدال بودن مورد است و در این موارد نگرانی وجود ندارد.

مشکی نشان مشکوک بودن مورد است و با احتیاط باید به تنظیم ان اقدام کرد.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1392ساعت 7:50  توسط مهندس غلامرضایی | 
رابطه جنس خاک و کمبود عناصر غذایی در PH های مختلف
جدول زیر كمبود عناصر غذائي در خاك‌هايي با بافت‌ها و PHهاي مختلف را نشان مي‌دهد. اين كمبودها مي‌توانند در هر شرايطي وجود داشته‌باشند و براي اطمينان خاطر بايد از تجزيه خاك استفاده كرد.

انواع خاك

PH پائين (كمتر از 6)

PH معمولي (6-7)

PH بالا (بيشتر از 7)

خاك‌هاي شني

ازت
فسفر
پتاسيم
كلسيم
منيزيم
موليبدن
مس
روي

ازت
منيزيم
منگنز
بُر
مس
روي

ازت
منيزيم
منگنز
بُر
مس
روي
آهن

خاك‌هاي شني لومي

ازت
فسفر
پتاسيم
كلسيم
منيزيم
موليبدن
مس

ازت
منيزيم
منگنز
بُر
مس

ازت
منيزيم
منگنز
بُر
مس
آهن

خاك‌هاي لومي

فسفر
پتاسيم
موليبدن

بُر
منگنز

بُر
منگنز
مس
آهن

خاك‌هاي رسي لومي

فسفر
پتاسيم
موليبدن

منگنز

بُر
منگنز

خاك‌هاي رسي

فسفر
موليبدن

 ...

بُر
منگنز

خاك‌هاي آلي

فسفر
روي
مس

منگنز
روي
مس

منگنز
روي
مس

خاك‌هاي خيلي سبك

منيزيم

منيزيم
مس

منيزيم
مس

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1392ساعت 7:25  توسط مهندس غلامرضایی | 

احتیاجات کودی هندوانه:

كودهاي زير شخم

—كودهاي فسفاته و پتاسه بهتر است قبل از كشت حدود 3-4 ماه در شرايط مرطوب و 6 الي 8 ماه در شرايط خشك به زمين اضافه نمود و توسط شخم يا ديسك زير خاك نمود تا در هنگام كاشت كودها تجزيه و مورد استفاده گياه قرارگيرد.
—میزان مصرف کود حیوانی بین 15تا 20 تن در هکتار است.
—مقدار250- 300کیلو گرم ازت
—مقدار150-180 کیلو فسفر
—مقدار70-80 کیلوگرم پتاسیم در هکتار
—در خاکهای شنی در مقایسه با خاکهای سنگین باید به مقدار بیشتری در نظر گرفته شود

احتیاجات کودی هندوانه:

احتیاجات کودی هندوانه نسبت به پتاس و ازت زیاد است ولی نیازفسفر در این گیاه نسبتاً کم است با توجه به غنی بودن اکثر خاک های ایران نسبت به پتاس نیازی به مصرف آن نمی باشد.

مقداروطریقه مصرف کود اوره در هندوانه:

مقدار 300 کیلوگرم اوره در 4 مرحله

1- هنگام کاشت

2- هنگام منشعب شدن شاخه

3- دقیقاً قبل از میوه دهی

4- بعد از تشکیل اولین میوه

كودهاي سرك

بهتراست كودهاي كه امكان محلول پاشي را دارند را با مقدار مناسب بصورت محلول پاشي استفاده نمود تا كمتر مشكلات شوري خاك را بوجود آورند . البته بهتر است در هنگام محلول پاشي از آب شيرين و مناسب استفاده گردد تا از تنش و استرس شوري گياه در امان باشد. بهتر است کود فسفات وپتاس براساس آزمون خاک انجام شود بهتر خواهد بود .

مصرف کود اسید بوریک دراراضی شور توصیه نمی شود .

هندوانه به کمبود منگنر ، بور، آهن ، روی و کلسیم بسیار حساس است .محلول پاشی کود های محتوی این عناصر غذایی در بعضی حالات در بهبود کیفیت هندوانه سودمند می باشد .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1392ساعت 7:10  توسط مهندس غلامرضایی | 
هندوانه
تاریخچه : هندوانه را ازقرن ها پیش از ظهور مسیح در کشورهای حوزه مدیترانه می کاشته اند و در آفریقای جنوبی به حالت وحشی می روید . در صحرای کالاهاری واقع در آفریقای جنوبی هندوانه به حالت خودرو و وحشی می روید و به قبایل و طوایفی که در آن نواحی زندگی می کنند . این میوه خودرو از نظر آب آشامیدنی کمک می کند زیرا مردم آن قبایل آب هندوانه را به جای مشروب می نوشند.[۱۳] هندوانه در مجارستان و روسیه جنوبی و آمریکا زیاد کاشته می شود . کشت آن در کلیه سرزمین های استوایی و نیم گرم متداول و معمول است و در ایران اسمی که به این میوه داده اند از هند گرفته شده و شاید میوه ای باشد که از سرزمین هند به کشور ما آمده است و کشت آن در ایران معمول است.[۱] در حال حاضر در فصل تابستان در تمام نقاط ایران هندوانه به عمل می آید و یکی از میوه های سنتی این کشور است که تقریباً همه مردم از فقیروغنی آن را می خورند . آقای هانری لوکلر در کتاب خود می نویسد که هندوانه از میوه های بومی آفریقا و دره رود نیل و احتمالاً عربستان است . این همان میوه است که در کتاب مقدس مسیحیان به نام آباتیشیم نامیده شده و اسم عربی آن بطیخ یا (باتکا) می باشد . اعراب درباره هندوانه مطالب زیادی گفته و نوشته اند . عبدالرزاق جزایری می نویسد که پیامبر اکرم برای هندوانه اهمیت خاصی قائل بود و عقیده داشت که اگر هندوانه را قبل از غذا بخورند بدن را شتشو داده و مرض را از جسم دور می کند . جنگجویان صلیبی ، هندوانه را از فلسطین به اروپا آوردند و آ را با نام خربزه فلسطینی معروف کردند.[۱۳] منشا کلی هندوانه   هندوانه بومی مناطق گرم آفریقاست و در قرن شانزدهم به اروپا آورده شد . پس از اروپا به آمریکا منتقل و کشت آن شروع گردید.[۱] از بعضی نوشته ها چنین مشهود است که مصریان قدیم و اسپانیاییها هندوانه را می کاشتند و از میوه آن استفاده غذایی می نمودند .[۳]   مشخصات گیاهشناسی هندوانه[۱] تیره : Cucurbitaceae کدوئیان هندوانه با نام علمی لاتین : Citrullus vulgaris schard – citrullus lanatus thumb نام انگلیسی که متعلق به تیره کدوئیان یا Cucurbitaceae  : water – melon نام فارسی : هندوانه نام عربی : بطیخ هندوانه گیاهی است یکساله و علفی و خزنده ، سیستم ریشه ای هندوانه قوی و کامل است و از ریشه های فرعی و تارهای کشنده تشکیل می شود . قطر ریشه اصلی در نزدیکی یقه به ۱ تا ۵/۱ سانتی متر (در هندوانه های خودرو ۵ تا ۷ سانتی متر ) و به فاصله ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر  دورتر از یقه به شدت از قطرش کاسته شده و به شکل رشته نازک نخ مانندی عمودی در زمین فرو می رود (به عمق یک تا یک و نیم متر و حتی بیشتر) ریشه های فرعی بلافاصله از قسمت بالای ریشه اصلی به طور مایل منشعب شده و در عمق ۲۰ تا ۳۰ سانتی متری  خاک پراکنده می شوند . ریشه های فرعی درجه یک به نوبه خود به ریشه های فرعی  درجه ۲و۳ منشعب می شوند . سیستم ریشه ای یک بوته هندوانه ممکن است ۷ تا ۱۰ متر مکعب حجم خاک را فرا گیرد . ساقه هندوانه خزنده ، نازک و طویل با مقطع پنج ضلعی مدور و کرکدار نازک است . طول ساقه ممکن است ۴ تا ۵ متر برسد . از ساقه اصلی ساقه های فرعی منشعب می شوند برگهای هندوانه قبلی شکل با بریدگیهای عمیق و به رنگ سبز خاکستری و با دمبرگ طویل و بدون گوشوارک است .[۱۳] هندوانه گیاهی یک پایه بوده و گلهای نروماده آن به طور جداگانه روی یک بوته قرار دارند گلها در محور برگها به صورت انفرادی قرار می گیرند تعداد گلهای نر همیشه بیشتر از گلهای ماده است . جام گل ، کامل و زنگوله ای شکل بوده و از ۵ گلبرگ زرد لیمویی یا سبز متمایل به زرد که در قاعده متصل به کاسه گل می شوند تشکیل شده است تخمدانهای پوشیده از کرک و دارای ۳ تا ۴ و گاهی ۵ حجره هستند مادگی گل کوتاه و پرچمهای گل ماده ناقص اند معمولاً گرده ها نیز در گل ماده ناقص اند  و گاهی اوقات ممکن است دارای استعداد باروری نیز باشند در برخی از ارقام هندوانه گلهای ماده بدون پرچم نیز دیده می شود گل نر علاوه بر جام گل دارای ۵ پرچم است که چهار تای آن دو به دو به هم چسبیده و یکی آزاد است پرچمها به کیسه زردرنگ گرده منتهی می شوند . میوه هندوانه ممکن است دارای تعداد زیادی بذر(تخم هندوانه)  باشد که با رنگهای سفید، زرد ، قهوه ای  ، سیاه و قرمز در داخل هندوانه موجود باشد البته هندوانه بدون بذر [۲] موجود می باشد . این نوع هندوانه تریپلوئید[۳] است که معمولاً بدون بذر است . ژاپنی ها اولین بار هندوانه بذر را تولید کردند آنها هندوانه تراپلوئید[۴] را با هندوانه دیپلوئید تلقیح دادند تا تولید هندوانه تریپلوئید بدون بذر کنند بذر تریپلوئید پس از سبز شدن تولید بوته ای می کند که دانه گرده آن عقیم است و تولید میوه بدون بذر می کند . برای تولید بذر تریپلوئید بذور تتراپلوئید را در ردیفهای متناوب با بذرهای دیپلوئید[۵] ( به صورت یک خط کشت در میان ) می کارند و در اثر تلقیح این دو نوع بذور تریپلوئید به وجود می آید که با کاشتن آن میوه بدون بذر حاصل می شود شایان ذکر است که بذرهای دیپلوئید که کاشته می شوند باید بذور دیپلوئیدی باشند که به راحتی به تتراپلوئید تبدیل می شود به همین علت به آنها ارقام استاندارد [۶] می گویند زیرا این نوع از هندوانه تولید  گرده می کنند که با چشم دیده نمی شود بذر تریپلوئید که تولید هندوانه بدون بذر می کند خیلی گران است و بهتر است خزانه گیری شود که در مصرف میزان بذر کاملاً صرفه جویی می گردد. [۱] [۲] موارد مصرف هندوانه : از هندوانه می توانید در تهیه انواع سالادهای میوه استفاده کنید . مردم کشور روسیه و برخی مناطق کشور خودمان از این میوه ترشی تهیه می کنند و آن را به همراه غذایشان به مصرف می رسانند . همان طور که گفتیم از هندوانه می توان در تهیه سالادهای میوه استفاده کرد . بهترین مخلوطی که می توان از این میوه به دست آورد مخلوط هندوانه به همراه طالبی و کیوی است که می توان با کمی ماست و شکر از آن دسری بسیار خوش طعم تهیه کرد . حتی آب این میوه به همراه تکه های خرد شده آن می تواند بسیار خوشمزه و دلچسب باشد بخصوص اگر بعد از یک روز کاری و هوای گرم به خانه بیایید و به محض بازکردن در یخچال لیوان پر از آب هندوانه را ببینید . مضرات : هندوانه برای افراد سرد مزاج و آنهایی که دارای معده سرد هستند مناسب نیست . چنین افرادی اگر بخواهند بخورند باید آن را با شکر ، عسل ، یا گل قند بخورند همچنین هندوانه در اشخاص سردمزاج باعث درد مفاصل و ضعف جنسی می شود . [۸]   خواص : هندوانه میوه ای شیرین و آبدار است که نه تنها باعث رفع تشنگی در هوای گرم تابستان می شود بلکه اثرات بسیار مفید دیگری نیز دارد که برای ما ناشناخته است . به همین دلیل سعی کرده ام طی این مطلب ، فواید بی شمار آن را برای شما بیان کنم . هندوانه منبع غذایی ویتامین (A به شکل بتاکاروتن) و ویتامین C می باشد . این میوه پرفایده التهاباتی را که در بیماریهایی مثل آسم ، تصلب شرائین ، سرطان روده و التهاب مفاصل وجود دارد از بین می برد . همچنین منبع خیلی خوبی از آنتی اکسیدان کاروتنوئیدی بنام لیکوپن می باشد . لیکوپن یک رنگدانه شیمیایی است که باعث ایجاد رنگ قرمز در هندوانه می شود و اثرات ضداکسیدانی قوی دارد . این آنتی اکسیدان به تمامی نقاط بدن رفته و رادیکال های آزاد را خنثی می کند . رادیکال های آزاد مولکول هایی هستند که باعث تخریب بسیاری از بافت های بدن می شوند . اثرات تخریبی رادیکال های آزاد در بدن شامل موارد زیر است: ۱-باعث اکسیده شدن کلسترول می شوند، در نتیجه کلسترول به دیواره رگ های خونی می چسبد و می تواند باعث بروز حملات قلبی و سکته شود . ۲- باعث انقباض و بسته شدن راههای تنفسی و در نتیجه تشدید حملات آسم می شوند . ۳- باعث افزایش التهابات ناشی از استئوآرتریت ۱ و آرتریت روماتوئید۲ می شوند ، در نتیجه تخریب مفاصل را در این شرایط بیشتر  می کنند . ۴- باعث آسیب سلول های دیواره روده و تبدیل آن به سلول های سرطانی می شوند . خوشبختانه ویتامین C و بتاکاروتن بعنوان آنتی اکسیدان های قوی ( که هر دو در هندوانه به مقدار فراوان وجود دارند )، رادیکال های آزاد را به دام انداخته و از اثرات مخرب آنها در بدن جلوگیری می کنند . در تعدادی از مطالعات علمی ثابت شده است که دریافت بالای ویتامین C و بتاکاروتن ، خطر بروز بیماریهای قلبی ، اسپاسم راه های تنفسی در بیماری آسم و سرطان روده را کاهش می دهد و نیز شدت علائم استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید  را کم می کند . [۸] یک لیوان هندوانه ۲۰ درصد نیاز روزانه ویتامین C . 14 درصد نیاز روزانه به ویتامین A را تامین می کند . هندوانه از لحاظ ویتامین های گروه B نیز که برای تولید انرژی لازم هستند ، غنی است و منبع خوبی از ویتامین های B5,B6,B1 اسید پانتوتنیک، بیوتین ( یک نوع ویتامین B ) و نیز منیزیم ، پتاسیم و فیبر غذایی است . پس می توان گفت که دارای ارزش غذایی بالایی است . [۸] ترکیبات شیمیایی : هندوانه دارای اسید آمینه ای بنام سیترولین و موادی بنام کاروتن و لیکوپن و نوعی قند بنام مانیتول می باشد . [۸] درصد گرم هندوانه مواد زیر موجود است : آب ۹۲ گرم پروتئین ۵/۰ گرم موادچربی ۲/۰ گرم نشاسته ۶ گرم کلسیم ۷/۰ گرم فسفر ۱۰ میلی گرم آهن ۵/۰ میلی گرم سدیم ۱ میلی گرم پتاسیم ۱۰۰ میلی گرم ویتامین آ ۶۰۰ میلی گرم ویتامین ب ۱ ۰۳/۰ میلی گرم ویتامین ب ۲ ۳/۰ میلی گرم ویتامین ب ۳ ۲/۰ میلی گرم ویتامین ث ۸ میلی گرم   نیاز اکولوژیک ( آب و هوایی ) : هنوانه یک گیاه فصل گرم است نسبت به رگما بیشتر از سایر گیاهان تیروه کدوئیان مقاوم است هندوانه مخصوص مناطقی که دارای تابستان طولانی و گرم است می باشند از این رو تابستانهای خشک و یا نسبتاً مرطوب برای آن مناسب می باشد شیوع بیماریهایی که به برگ آن حمله می کند در نواحی مرطوب بیشتر از نواحی خشک است  در مناطقی که طول دوره گرما کمتر از ۱۵۰ روز است باید از ارقامی استفاده کرد که میان رس و زودرس باشند در غیر اینصورت میوه نارس باقی می ماند و شیرین نمی شود خاک محل کشت باید از نظر مواد آلی غنی باشد خاکهای کمی اسیدی تا ph بین ۶ تا ۷ برای کشت هندوانه بسیار مناسب است  بذر در هندوانه در دمای ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد جوانه زده و سبز می شود [۸] [۱] می توان هندوانه را در مکانهای سبزپوشیده و گرم[۷]خزانه گیری کرد و به محض مساعد شدن هوا به محل اصلی منتقل نمود آزمایشهای مختلف نشان داده است که تهیه مالچ و استفاده از آن در (بخصوص پلاستیک سیاه) به زودرس محصول در این مناطق کمک می کند ارقام زودرس در مدت ۸۰-۷۰ روز به میوه می نشیند این مدت در ارقام میان رس به مدت ۹۰-۸۰ روز می رسد . هندوانه چارلتون گری که در ایران به هندوانه مهندسی معروف است یک رقم میان رس می باشد و نسبت به بیماری آنتراگنوز و پژمردگی فوزاریومی مقاوم است . [۱] نوع خاک و آماده سازی خاک : هندوانه خاکهای شنی و سبک را که از نظر مواد آلی قوی بوده و از زهکشی خوبی برخوردار باشند می پسندد در خاکهای رسی هم محصول خوبی می دهد . به شرط آنکه آب تحت الارض در سطح پائین نگه داشته شود . خاکهای شنی رسی ، لومی شنی و کمی اسیدی مهمترین خاک برای رشد هندوانه می باشند . در خاکهای حاصلخیز و زهکشی شده شنی لومی ، نتیجه بسیار مطلوبی می دهد . [۳] [۱] خاکهای کمی اسیدی تا ph خنثی مناسب کشت هندوانه می باشد ph بین ۶ تا ۷ برای کشت هندوانه بسیار مناسب است . برای کاشت هندوانه زمین را در پاییز سال قبل شخم زده و آن را به حال خود می گذارند زمین بایستی به عمق ۲۰-۱۷ سانتیمتر در اواخر پاییز یا اوایل زمستان برگردانده شود تا زمان زیادی برای پوسیدن مواد گیاهی وجود داشته باشد .[۱] کلوخه های حاصل از شخم در فصل زمستان توسط سرما و یخبندان پوک و نرم شده و در بهار قبل از کاشت زمین را در یک الی دوبار دیسک می زنند تا خاک کاملاً نرم شود و بعد آن را صاف می کنیم . پس از استعمال کود شیمیایی در ردیف که جهت کشت هندوانه را مشخص می سازد با یک خیش برگردان خاک دوشیار روی هم ریخته می شود بنابراین یک پشته کوتاه برای کاشت ایجاد می شود و بذرکاری روی چنین پشته ای ، گیاهان را در بلندی قرار داده و زهکشی بهتری را ایجاد می کند سپس اقدام به کشت می شود . [۳] باید توجه داشته باشیم که در هندوانه فاصله بین جویها ۵-۴ متر می باشد باید عمق جوی عمیق باشد که بیشتر آبگیر شود و رطوبت زمین بیشتر حفظ گردد . [۸] کودها: از آنجایی که هندوانه را در انواع خاکها می کارند برای تولید بیشتر و کیفیت بهتر آن عملاً از کودهای شیمیایی و کودهای حیوانی و آهک استفاده می شود که در زیر به مختصری از هر گونه می پردازیم: کود شیمیایی : کودهای شیمایی کامل برای تولید حداکثر محصول توصیه می شود . کود سرک ازته در زمان شروع رشد ، ساقه های خزنده ضروری است . در زمینهایی که میزان هوموس پایین است قرار دادن کود سبز در برنامه کشت عملکرد را افزایش می دهد . احتیاجات کودی هندوانه (npk ) به نسبت ۵/۰ =N (ازت ۵ درصد) ، p فسفر ۸ درصد و k پتاس ۸ درصد می باشد البته در برخی از منابع ذکر شده است که احتیاج هندوانه نسبت به پتاس و ازت زیاد می باشد و فسفر کمی نیاز دارد دلیل اینکه خاکهای ایرانی نسبت به پتاس برای ارقام پرمحصول مانند چارلستون گری ۱۴۰-۹۰ کیلوگرم ازت و مقدار ۱۲۰-۸۰ کیلوگرم فسفر در هکتار توصیه می شود . کود شیمیایی ممکن است بطور ممتد در طول ردیف به کار رود و یا در وضعیت متمرکزتری در اطراف گیاه به فاصله ۶۰ یا ۹۰ سانتیمتر در اطراف کپه به خاک داده شود اگر کود شیمیایی مستقیماً زیر بذر داده شود بایستی کاملاً با خاک مخلوط گردد اگرچه وقتی در شیارهایی با فاصله ۵ یا ۵/۷ سانتیمتری در هر طرف بذر ریخته شود . احتمالاً برای جوانه زدن کمتر صدمه زا خواهد بود . [۳] کود حیوانی : اگر برای هندوانه از کود حیوانی استفاده شود احتمالاً بیماریها در اوایل فصل رشد منتشر می نماید که سبب خسارت عمده شود . به هر حال اگر عاری بودن کود حیوانی از بیماریهای زیان آوری محقق گردد . یک منبع آلی عناصر غذایی و هوموس بوده و ممکن است از آن بعنوان مکمل کود شیمیایی تجارتی مفید واقع شود . مقدار متداول آن ۵ تا ۱۰ تن در هکتار است . که قبل از فصل کاشت  داخل خاک می شود . [۱] آهک : از آنجا که هندوانه درجه های اسیدیته که معمولاً در خاک وجود دارد را تحمل می کند ضروری بودن آهک برای کشت این محصول ثابت نگردیده است مگر در مواقعی که ph خاک کمتر از ۵ باشد در این موقع است که عمل آهک دادن الزامی می باشد . [۳]     تامین بذر : خرید بذر از تولیدکنندگان معتبر بذر بایستی عمل رایج در میان زارعین هندوانه باشد اطلاع از مبدا بذر مطلوب است . تا بتوان هر ساله سفارشات مکرر برای ارقام یا نژادهای مطلوب را انجام داد بذر خوب بایستی زنده مطابق نام و عاری از حشرات و بیماریهای بذرزا باشد تولید تجارتی بذر عمدتاً محدود به حومه لیسبورگ ، فلوریدا ، وراکسی فوردکا رادو می باشد . به هر جهت تولید بذر به مقدار محدود در مناطق تجارتی گوناگون توسط زارعین هندوانه غیرمعمول نیست . [۳] انتخاب بذر : ارقام تجارتی هندوانه ممکن است در رنگ از خاکستری تا سبزتیره و در شکل از گرد تا دراز و استوانه ای تغییر کند ارقامی که دارای گوشت قرمز تیره و بذر تیره رنگ هستند چون این صفات وابستگی با رسیدن مناسب و کیفیت خوراکی مطلوب دارند ترجیح داده می شوند تقاضای بازار در گذشته برای هندوانه هایی با اندازه متوسط تا بزرگ بوده است نشانه هایی موجود است که در آینده تقاضای بیشتری برای میوه های متوسط تا کوچک خواهد بود . سفتی پوست، توپری شدن، همراه با کیفیت خوراکی عالی فاکتورهای اساسی برای هندوانه های مناسب برای ارسال به نقاط دیگر است در حالی که برای مصارف خانگی کیفیت تنها عامل مهم است . [۳] کاشت : معمولاً بذر پاشی هندوانه در زمین اصلی انجام می گیرد . بذر هندوانه را موقعی می کارندکه دمای محیط به ۲۰ درجه سانتی گراد رسیده باشد نظر به اینکه هندوانه به سرما حساس است بنابراین تا برطرف نشدن کامل سرما باید از کاشت بذر در هوای آزاد خودداری کنیم میزان مصرف بذر برای یک هکتار ۳-۲ کیلوگرم می باشد . [۲] بدین منظور یک یا دو روز قبل از آن بذر را در پارچه مرطوب تحت دمای حدود ۲۵ درجه سانتی گراد نگه می دارند و بدین ترتیب عمل جوانه زنی و سبزشدن تسریع می شود . زراعت هندوانه در منطقه گیلان معمولاً صورت کپه ای انجام می گیرد بدین صورت که در محل های تعیین شده گودالهایی به عمق ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر و به عرض ۸۰ تا ۱۰۰ سانتی متر حفر کرده و کلوخ های حاصله را توسط وسایل باغبانی مثل فوکای دسته بلند و یا دسته کوتاه خرد می کنند بهتر است مقداری کود دامی پوسیده را با خاک مخلوط کرده تا علاوه بر تقویت مواد غذایی خاک گرمای زمین را نیز تا حدودی حفظ کند . به منظور کاشت تعداد ۴ الی ۵ جوانه زده روی بستر تهیه شده به نحوی قرار می دهند که ریشه چه ها به طرف پایین قرار گیرد . آن وقت روی بذر را با یک لایه نازک خاک نرم می پوشانند و بلافاصله با آب پاش آبیاری می کنند در این روش فاصله ردیفها را ۱/۵ × ۱/۵ متر در نظر می گیرند کاشت مکانیزه هندوانه نیز در بعضی کشورها رایج است نوعی کشت ردیفی است و پس از نمو کافی ، بوته های اضافی را به فواصل معین تنک می کنند . روش دیگر کاشت هندوانه که بیشتر در کشورهای خارجی یا در مناطقی که طول دوره رشدشان کوتاه است و یا می خواهیم محصول زودرس داشته باشیم رایج است . استفاده از گلدانهای توربی یا جیفی پات است . داخل این گلدانها را حدود سه چهارم با مخلوطی از خاک برگ و کود دامی پوسیده و خاک باغچه پر کرده و روی آنرا تعداد ۱ الی ۲ بذر که قبلاً خیس کرده اند قرار می دهند آن وقت روی بذر را با مقدار خاک نرم و سبک می پوشانند و بلافاصله آبیاری می کنند پس از آنکه گیاه دو تا چهار برگه شد آنها را همراه با گلدان در زمینی که قبلاً آماده شده است با دست و یا با ماشین نشاء کار در داخل خاک قرار می دهند . در موقع نشاء همواره باید نشاء را با مقداری خاک به زمین اصلی انتقال داد (حساس بودن نشاء به جابجایی) و با این که از گلدان های توربی استفاده نمود . [۸]  داشت : بوته هندوانه برای رشد اولیه خود احتیاج به گرما و رطوبت کافی دارد و بنابراین زمانی که زمین هنوز گرم نشده است می بایست از بذرپاشی خودداری نمود . در روش کاشت کپه ای پس از آنکه نهالها به اندازه کافی رشد کردند یک یا دو بوته قوی را نگه داشته و بقیه را تنک می کنند در تنک کردن و یا حذف بوته های اضافی باید دقت نمود . هنگامی که هیچ نوع علامتی از بیماری یا آسیب حشره وجود ندارد تنک کردن گیاهان جوان باید بزودی پس از ظاهر شدن آنها در بالای زمین صورت گیرد توصیه می گردد که تعداد گیاهان تدریجاً به تعداد مطلوب کاهش یابد . در اولین تنک روی هر کپه چهار یا پنج عدد از قوی ترین گیاهان جوان باید باقی گذاشته شود . این گیاهان باید نحوی توزیع شده باشد تا بتواند رشد مطلوب خود را ادامه بدهد آخرین تنک باید تا هنگامی که گیاهان بخوبی مستقر گردیده و چندین برگ حقیقی ایجاد نمایند به تاخیر افتد . در پوشش نهایی یک عمل متداول باقی گذاشتن دو گیاه در هر کپه است و بعضی از زارعین تنها یک گیاه باقی می گذارند پس لازم است هنگامی که گیاهان کوچک هستند لولتیواتور زدن را با وجین با دست و فوکا در نزدیکی کپه ها کامل نمود این عمل را می توان هنگام تنک کردن انجام داد . [۳] آبیاری : هندوانه از آن دسته از سبزیجات می باشد که از زمان کاشت تا زمان برداشت احتیاج به آبیاری مرتب دارد در واقع مرحله بحرانی نسبت به آب ندارد و باید همیشه آبیاری شود . آبیاری زمانی نتیجه بخش خواهد بود که مربوط به فهمیدن از خاک آن منطقه باشد و برنامه زمان آبیاری اصولاً به توسعه و مدیریت طرح است و تهیه کردن برنامه زمانی آبیاری برای هر کرت در هر مزرعه لازم و ضروری است . [۹]   علفهای هرز : گل جالیز orobanche SP Broom rape گل جالیز گیاه انگلی بدون کلروفیلی از خانواده convolvulaceae است که به وسیله بذر تکثیر می یابد . خسارتی که به این گیاه وارد می آورد در بعضی از سالها تا ۹۵ درصد کل عملکرد مرزعه می رسد . گل جالیز گیاهی است علفی با برگهای فلس مانند که مجموعاً ۱۵۰ گونه مهم دارد که در سراسر گیاهان پراکنده اند . در ایران ۳۰ گونه از این جنس وجود دارد . جنس orobancheمیزبانهای متعدد و فراوانی دارد که از جمله خیار ، خربزه ، طالبی ، هندوانه ، کدو ، توتون ، گوجه فرنگی ، یونجه ، آفتابگردان و سیب زمینی را می توان نام برد . گل جالیز دارای ساقه گوشتی به رنگ سفید مایل به زرد است که ارتفاع آن به ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر می رسد . گلهایی به رنگ زرد مایل به بنفش دارد که رنگ آن در حاشیه تیره تر می شود . گلها گاهی ارغوانی هستند و تولید بذر فراوان می کنند . این گیاه به حالت طفیلی روی ریشه بعضی گیاهان به سر می برد . ریشه گیاه گوشتی و به رنگ قهوه ای روشن تا قهوه ای تیره و آبدار است که عمق آن بسته به عمق ریشه میزبان خواهد بود . برگهای آن فلس مانند ، کوچک و به رنگ قهوه ای تا قرمز مایل به قهوه ای است . گل نر و ماده مجتمع است و به وصورت خوشه انتهایی یا سنبله انتهایی و به ندرت به صورت منفرد ظاهر می شود هر گل معمولاً در کنار یک برگ فلس مانند جای دارد . کاسه گل از چهار کاسه برگ پیوسته تشکیل شده و رنگ آن سفید نزدیک به زرد است . جام گل لوله ای و پیوسته است و از ۵ گلبرگ تشکیل شده است . رنگ آن قهوه ای کمرنگ و انتهایش بنفش بوده دارای چهار پرچم و مادگی و دو برچه است . تخمدان یکخانه ، فوقانی و محتوی تعدادی تخمک واژگون است . میوه خشک و شکوفا است که پس از رسیدن با شکافهای طولی باز می شود و بیرون می ریزد . بذر گل جالیز کوچک و ذخیره آن کم است و تا ۱۲ سال در زمین باقی می ماند . روشهای کنترل : ۱ .پیشگیری از ورود بذر گل جالیز به مزرعه بخصوص همراه کود دامی مهمترین است . ۲٫ استفاده از گیاهان تله : ذرت، آفتابگردان ، کتان و ترب وحشی ۳٫ کنترل بیولوژیک با استفاده از حشره phytomyza orobanche که پارازیت کپسول گل جالیز است . ۴٫ مبارزه با گل جالیز با کندن آن به دفعات ، آیش گذاردن زمین ، ضدعفونی خاک و کاشت بذرهای مقاوم انجام می شود . ۵٫ برای مبارزه شیمیایی از محلول نمک و سموم الیل الکل A-A با غلظت ۴ تا ۵ در هزار ، محلول ۵۰ درصد بوتیل استر با غلظت ۱ تا۲ درصد وتو-فور-دی با غلظت ۲ تا۳ درصد و دی نواک DNC 5 درصد استفاده می شود . ۶٫ در سطوح محدود از متیل بروماید نیز می توان استفاده کرد . [۱۰] توق Xanthium strumarium   Common cocklebur (Haert leaf cocklebur) علف هرزی یکساله و از خانواده Asteraceae که از طریق بذر تولید مثل می کند ، دارای ریشه های زیرزمینی و منشعب و شیاردار و زبر می باشند . برگهای این گیاه متناوب بوده مثلثی تا قلبی شکل است ، هر دو برگ زبر است برگ دارای دمبرگ  طویل است . گلهای کوچک و دارای گلهای نر و ماده مجزا از یکدیگر می باشند  . کپسول بذر دو زوائد خارمانند دیده می شود . در هر کپسول دو حجره وجود دارد که محتوی بذرهای قهوه ای رنگ تیره ، استوانه ای شکل و مسطح و نوک تیز می باشند . توق ماده Hydroquinone تولید می کند که باعث نفری و تورم کبد در دام می شود . توق از علفهای هرز مزارع سبزی و صیفی . توتون ، چغندرقند، پنبه ، ذرت ، گندم ، جو ، نیشکر ، باغهای میوه . روشهای کنترل : برای مبارزه با توق در مزارع سویا می توان از بنتازون به میزان ۳ لیتر در هکتار بعد از ۳-۲ برگی شدن سویا استفاده کرد . [۱۰] سلمه تره (سلمک) Chenopodium album Common lambsquater گیاهی است از خانواده اسفناجیان (chenopodiaceae ) و یکساله با ساقه های ایستا و انشعابات فراوان که غالباً دارای خطوط صورتی یا بنفش هستند . ارتفاع آن بر حسب آب و هوا و نوع خاک تغییر می کند . برگهای سلمک کشیده ، تخم مرغی شکل و دندانه دار است . برگهای قسمت فوقانی گیاه باریکتر و دارای حاشیه صاف است . کرکهای سفیدرنگی برگ و ساقه های این گیاه را پوشانده است . گل آذین آن از نوع سنبله و سبزرنگ است و دارای بذرهای ریزی است . این گیاه در اکثر مزارع به خصوص مزارع صیفی و غلات زیاد دیده می شود . تکثیر آن از طریق بذر صورت می گیرد . گیاهان این جنس تولید مقادیر زیادی گلوکوزیدسیانوژنیک کرده و باعث مسمومیت دام می شوند . روشهای کنترل : برای مبارزه با سلمک در مزارع چغندرقند و پنبه و صیفی جات میتوان از علف کش ترفلان به نسبت ۱٫۲ تا ۲٫۴ لیتر در هکتار قبل از رویش گیاه مخلوط با خاک استفاده کرد . در مزارع غلات با استفاده از تو-فور-دی ( ۲-۴D – به نسبت ۳ لیتر در هکتار بعد از رویش اقدام کرد . همچنین در باغات می توان از پاراکوات (گراماکسون) استفاده کرد . [۱۰] پیچک صحرایی Convolvulus arvensis Field binweed گیاهی است چند ساله از خانواده Convolvulaceae که از طریق بذر و ریزوم های زیرزمینی تکثیر می یابد . ریزوم ها به رنگ سفید بوده و در تمام جهات گسترده شده اند و گوشتی و آبدار هستند . دارای ریشه های بسیار گسترده و در هم پیچیده و ساقه های خزنده روی زمین (استولون) به درازای ۳۰تا ۱۲۰ سانتیمتر، برگهای آن متقابل و پیکانی شکل ، گلهایش سفید تا سفیدصورتی و شیپور مانند است . گلدهی آن مختص فصل خاصی نیست و گلهای آن به تدریج باز می شوند . تولید کپسول بذر می کنند که تخم مرغی شکل بوده و محتوی ۴-۱  عدد بذر می باشد . بذرها به رنگ سیاه و گاه قهوه ای متمایل به خاکستری است . بذرها دارای دو سطح مسطح و یک سطح محدب (گرد) می باشد . ریشه کنی پیچک صحرایی به دلیل وجود ریشه های عمیق با انشعابات فراوان ، استولون و بذرهای بادوام ( حفظ قوه نامیه تا ۵۰ سال) غیرممکن است . گونه های دیگر آن شامل c. strachidifolius, c. pilosellaefolius می باشد . پیچک صحرایی از علفهای هرز مزارع توتون ، گندم ، جو ، پنبه ، سبزی و صیفی و زمینهای بایر است . روشهای کنترل : بهترین سم علفکشی برای مبارزه با پیچک ، مخصوصاً زمانی که در منتهای فعالیت است تو-فور-دی می باشد . در مزارعی که به کارگیری این سم خطرناک است  می توان MCPA را به کار برد . [۱۰] سس Cuscuta sp Field dodder گیاهی است یکساله ، از خانواده Convolvulaceae که با بذر تکثیر می یابد . فاقد کلروفیل بوده که خود قادر به تامین غذایی مورد نیاز نبوده و به صورت انگل از مواد غذایی سایر گیاهان استفاده می کند . به عبارت دیگر این گیاه عالی ریشه ندارد و کاملاً به گیاهان میزبان خود وابسته است . ساقه های آن بدون برگ و به صورت رشته های نازک و نخ مانند به رنگ زرد متمایل به نارنجی است که به دور ساقه و برگ گیاه میزبان می پیچد و با ایجاد مکینه هایی به آن متصل می شود . از محل اتصال سس به گیاه میزبان ، رشته های زیادی خارج شده و در جهات مختلفی حرکت می کند و سایر اندامهای میزبان یا بوته های مجاور را آلوده می کند . این گسترش با پیشروی آلودگی ادامه می یابد و پس از مدتی توده های انبوه سس به صورت لکه های زردرنگ و به اندازه های مختلف در مزارع ظاهر می شوند . یک بوته سس با پیشروی خود می تواند لکه ای به قطر ۳ متر در یک مزرعه یونجه به وجود آورد ، در آلودگی شدید ۸۰ تا ۱۰۰ درصد مزرعه را می پوشاند . که در این موقع با جذب مواد غذایی و جلوگیری از رسیدن نور به یونجه شدیداً رشد و نمو گیاه میزبان را مختل و آن را نابود می کند . رشته های سس گلهای کوچک سفیدرنگی تولید می کنند ، بذرهای ریز و گرد این گیاه سطح صاف دارند و رنگشان خاکستری مایل به قهوه ای است . بذر سس پس از قرار گرفتن در شرایط مساعد جوانه زده و رشته نخ مانندی به طول ۱۰ سانتی متر از آن خارج می شود و به دنیال میزبان می گردد . اگر میزبانی پیدا نشود پس از مدت کوتاهی (تقریباض ۱۰ تا ۱۵ روز) ذخیره غذایی دانه تمام شده گیاه از بین خواهد رفت . بذرسس پوسته خارجی سفت و بسیار محکمی دارد که آن را عوامل نامساعد محیطی حفظ می کند و به بذر امکان می دهد که ۱۰ تا ۲۰ سال در زمین زنده بماند . هر سال تعدادی از بذرها که پوسته خارجی آنها نرم و قابل نفوذ شده باشد در مزارع می رویند . بدین ترتیب، رویش بذر در یک زمین آلوده  سالها ادامه خواهد داشت . هر قدر خاک نرمتر و مواد آلی و رطوبت آن بیتر باشد ، میزان بیشتری از بذرهای سس جوانه می زنند و می رویند . رشته ، پس از خارج شدن از بذر و آمدن به سطح زمین و یافتن میزبان ارتباطش با زمین قطع می شود . روشهای کنترل : بهترین راه مبارزه با سس آن است که از آلودگی مزارع و باغها جلوگیری شود و در صورت آلودگی از راههای مختلف با آن مبارزه کرد برای جلوگیری از آلودگی رعایت نکات زیر ضروری است: ۱٫از بذرهای عاری از بذر سس استفاده شود برای این کار باید در بوجاری بذر محصولات دقت شود . ۲٫ اگر قرار باشد کود دامی به زمین اضافه شود باید دقت کرد که حتماً از کود پوسیده استفاده شود. ۳٫ علفهای هرز زمینهای زیر آیش و اطراف مزارع را که کانونهای تکثیر و انتقال هستند باید به موقع و قبل از اینکه سس به بذر بنشیند به وسیله شخم سطحی نابود کرد . ۴٫ از پخش شدن رشته های سس به وسیله ادوات کشاورزی باید جلوگیری شود و اجازه داده نشود که این رشته ها به قسمتهای سالم مزارع راه یابند . مبارزه با سس به صورت مکانیکی و شیمیایی انجام می شود . کنترل شیمیایی سس : ۱-کلرتال دیمتیل (داکتال ۸-۱۲ (۷۵%wp کیلوگرم در هکتار ) بعد از کاشت قبل از سبز شدن یا اوایل بهار قبل از بیدار شدن یونجه . ۲- پاراکوات (گراماکسون ۳-۵ (۲۰%si لیتر) برای از بین بردن هسته آلودگی . ۳- گلیوفوزیت (رانداپ ۳۶۶-۷۳۰ (۴۱%si سی سی ) قبل از گلدهی سس . [۱۰] مرغ (بندواش) Cynodon dactylon Bermudagrass(stargrrass) گیاهی است چند ساله و چهار کربنه که توسط بذر ، ریزوم و استولون تکثیر می یابد . از خانواده poaceae که به آن پنجه مرغی و بندواش نیز می گویند . علفی با ریزومهای فلسی به قسمتهای هوایی از ریزومها خارج می شود و زمین را مثل چمن می پوشاند این گیاه در مقابل لگدکوبیها مقاومت زیادی دارد . ارتفاع ساقه های مرغ بین ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر و طول برگهای آن به ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر می رسد . برگها به رنگ خاکستری تا سبز متمایل به آبی هستند . گل آذین پنجه مرغی سنبله چند تایی به طول ۱۴ تا ۳۰ سانتیمتر است که حاوی ۴ تا ۶ تا سنبله متصل به هم بوده که در قسمت انتهایی ساقه قرار دارند . بذر این گیاه بسیار کوچک است . در هر کیلوگرم بذر مرغ بین ۳ میلیون تا ۴ میلیون و گاهی تا بیش از این مقدار دانه وجود دارد قدرت جوانه زدن بذر مرغ غالباً ضعیف است . پنجه مرغی غالباً در خاکهای حاصلخیز با عمق کافی به سرعت رشد می کند . در هر دو نوع خاک رسی و ماسه ای سبک رشد کرده و در برابر غرقاب شدن تا حدودی مقاوم است ولی در زمینهایی که سطح آب در آنها بالا باشد رشد خوبی ندارد . این گیاه به اسید، قلیاو تا حدودی به نمک سازگاری دارد . در زمینهایی که کود داده می شود واکنش آن در برابر کود بسیار مساعد است . مرغ از علفهای هرز مزارع : سبزی و صیفی برنج ، گندم ، توتون ، چغندرقند ، پنبه ، بادام زمینی ، ذرت ، یونجه ، جو است . روشهای کنترل : برای مبارزه با این علف هرز می توان از علف کشهایی مانند دالایون به میزان ۴ تا ۸ کیلوگرم در هکتار و امیترول به میزان ۵،۲ کیلوگرم در هکتارو گلیفوزیت به میزان ۳،۲ تا ۵،۴ کیلوگرم در هکتار استفاده کرد . روش مبارزه در مزارع مختلف متفاوت است . [۱۰] سوروف (دژگال) Echinochloa crus galli Barnyard grass که در مناطق شمالی یکی از علفهای هرز مهم سبزی و صیفی می باشد علف هرزی یکساله ، چهار کربنه که با بذر تکثیر می یابد . از خانواده poaceae که یکی از مهمترین از علفهای هرز مزارع برنج در شمال کشور و در تمام مناطق برنجکاری جهان است که بیشتر در نواحی معتدل تا معتدل گرم می روید . سوروف علف هرزی است رطوبت دوست که در مراحل اولیه رشد شباهت زیادی به برنج دارد . این دو گیاه از روی گوشوارک و زبانک تشخیص داده می شوند . بدین ترتیب که در محل اتصال برگ به غلاف در برنج دو گوشوارک بالیگول پرزدار و یک زبانک دیده می شود . در حالی که در سوروف گوشوارک و زبانک وجود ندارد . ارتفاع بوته های سوروف ۳۰ تا ۱۲۰ سانتی متر و گاهی به بیش از ۱۵۰ سانتی متر می رسد . طول برگهای آن ۳۰ تا ۵۰ سانتی متر و عرض آنها ۵ تا ۱۵ میلیمتر است . گل آذین سوروف سنبله باز است ، سنبلچه ها معمولاً در حول محور جمع شده کم و بیش منشعب و غالباً بدون ردیف مشخص هستند . بین ۵،۲ تا ۴ میلیمتر طول دارند و به سهولت می ریزند . سنبلچه ها ریشک دارند ، ریشکها نیز از لحاظ طول متفاوتند . بوته های سوروف در یک مزرعه آلوده می توانند در هر متر مربع تا ۲۰ هزار بذر تولید کنند که علاوه بر اینکه بر حسب نوع برنج و شرایط موجود خسارت آن به مزارع برنجکاری زیاد است موجب از بین رفتن برنج نیز می شوند . ریشه های سوروف نیز بر اثر شخم از نقطه ای به نقطه دیگر رفته و موجب ازدیاد آن در هر سطح وسیع می شود . بذر سوروف در عمق بیش از ۵ سانتی متر آب قادر به جوانه زدن نخواهد بود . روشهای کنترل : برای مبارزه با این گیاه علاوه بر راههای مکانیکی یعنی وجین کردن از روشهای شیمیایی نیز می توان استفاده کرد . از مولنیت به نسبت ۵-۶ لیتر در هکتار برای کنترل سوروف تا مرحله ۲ برگی همچنین از انیلفوس به میزان ۳ لیتر در هکتار در مزارع برنج می توان استفاده کرد . همچنین از سموم بوتاکلر، تیوبنکارب ، اگزادیازون ، پرتیلاکلر ، پروپانیل با توجه به برچسب سم میتوان استفاده کرد . هالوکسی فوپ پی میتیل (گالانت سوپر) موثر می باشد . [۱۰]  دفع علفهای هرز و سله شکنی خاک را می توان به علت عریض بودن فواصل کاشت توط دیسک و یا کولتیواتور انجام داد مناطقی که دارای تابستانهای گرم و خشک هستند باید به امر آبیاری توجه مبذول داشت زیرا بسیار مشاهده شده است که هندوانه در اثر کم آبی رشد کافی نکرده و اندازه آن کوچک باقی مانده و یا به علایم سوختگی گهگاه معروف است در اکثر هندوانه های رقم چارلستون گری مشاهده می شود . [۱) [۳] [۶]  هرس : در میان تولیدکنندگان هندوانه درجه اول هرس با تنک کردن میوه ها جهت بدست آوردن هندوانه های بزرگتر ، یکنواختی بیشتر در فرم متداول می باشد تنک کردن به معنای قطع و حذف ساقه های خزنده نیست بلکه کاستش از تعداد هندوانه روی ساقه می باشد . بلکه به طور کلی توصیه می شود که تعداد دو هندوانه روی هر گیاه یا کپه باقی گذاشته شود . هرس هندوانه به سادگی انجام می گیرد برای این کار ساقه اصلی را بعد از برگ سوم و ساقه های فرعی را جداگانه بعد از برگ پنجم قطع می کنند . طی یک آزمایش در ایستگاه تحقیقاتی کاستال پلین جورجیا در مورد تنک کردن انجام شد مشخص شد که در تنک کردن اول فصل هندوانه هایی که بدشکل بوده یا برای بازار ارزشی نخواهند داشت را حذف نمود . پس از اینکه میوه های اولیه تشکیل شد . تنک کردن های متعاقب در مورد میوه هایی که دیرتر تشکیل می شوند ، باید اندازه هندوانه های قاب عرضه به بازار را افزایش دهند . در واریته های با میوه کوچک ۴ تا ۶  میوه را در هر بوته می توان باقی گذاشت . فرضیه ای که در مورد تنک کردن وجود دارد این است که هنگامی که تعداد هندوانه ها در هر ساقه کاهش یابد نیروی تولیدی گیاه بر روی تعداد کمتری از میوه ها متمرکز گردیده و بنابراین اندازه را افزایش داده و شاید کیفیت را بهبود بخشد . [۳] آفات : بیشتر حشراتی که به هندوانه حمله می کنند به خیار نیز حمله می کنند از جمله این آفات می توان به موارد زیر اشاره کرد : شته هندوانه ، سوسک خیار، زنجیرک و نوعی کرم خیار . [۷]   شته جالیز Aphis gossypil (Homoptera: Aphididae)   مانند دیگر شته ها با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدن برگها و عدم رشد سرشاخه ها می گردد . به علاوه عسلک فراوان حاصل از آن روی گیاهان را می پوشاند که قارچهای ساپروفیت روی آن رشد کرده و باعث فوماژین می شوند . ناقل ۷۰ نوع بیماری ویروسی در گیاهان می باشد . در ایران مرحوم افشار آن را جز آفات پنبه و جالیز و سبزی و گیاهان صنعتی و علوفه ای گزارش کرد . دوانچی و نقی زاده را به عنوان آفات مرکبات و فرح بخش این آفت را از روی گوجه فرنگی و خربزه و هندوانه و خیار گزارش کرده است . زیست شناسی : در مناطق گرمسیری سیکل زندگی آن Anholocyclic بوده و در مناطق سردسیر به صورت holocyclic می باشد . در شرایط عادی طول عمر یک حشره از بدو تولد تا مرگ یک ماه طول می کشد . کنترل شیمیایی شته جالیز : اگر شته ها موجب پیچیدگی برگ شوند یا تولید گال نمایند از سموم سیستمیک مانند اکسی دمتون متیل (متاسیستوکس) و تیومتون (اکاتین) استفاده می شود ولی اگر موجب پیچیدگی نشوند از پریمیکارپ (پریمور) که یک شته کش اختصاصی است استفاده می شود . برای مبارزه با شته های سبزی وجالیزی از هپتنوفوس (هوستاکوییک) استفاده می شود . ۱٫دکلرووس (ددواپ) EC50% و ۲-۵،۱ در هزار ۲٫ پیریمیکارب (پریمور) WP50% و ۷،۰-۵ ،۰ کیلوگرم در هکتار ۳٫ هوستاکوئیک EC50% و ۱ لیتر در هکتار ۴٫ پی متروزین (جس) WG50% و ۵،۰ کیلوگرم مگس خربزه Myiopardalis pardalina   (Diptera: tephritidae) آفت خربزه و طالبی و خیار و کدو و گرمک و دستنبو و به طور کلی گیاهان خانواده کدوئیان می باشد زیست شناسی : در حشرات این خانواده رگ subcostal همیشه در انتها با یک زاویه قائمه خمیدگی نشان می دهد و قبل از آن که به لبه بال برسد محو می گردد . زمستان را به صورت شفیره در عمق ۸ تا ۱۰ سانتی متری خاک به سر می برد . در اواسط بهار که بوته های خربزه شروع به گل دادن می کنند مگس ها خارج شده و با تخمریز خود میوه هایی را که تازه از گل درآمده اند را سوراخ می کنند و از شیره هایی که از آن خارج می گردد تغذیه می نمایند . ۷ تا ۱۰ روز پس از خروج و تغذیه و مگس ها جفت گیری کرده و ماده ها تخمهای خود را در داخل پوست میوه می گذارند . تخم ریزی انفرادی است و هر مگس ماده حدود ۱۰۰ عدد تخم می گذارند . بین ۳ تا ۶ روز بعد لاروهای ریز سفیدرنگ از تخمها خارج شده و شروع به تغذیه از قسمتهای گوشتی میوه می نمایند . به این ترتیب گوشت میوه را سخت و قهوه ای رنگ کرده و باعث نامرغوبی آن می شوند . دوره لاروی در تابستان یک تا دو هفته ولی در پاییز سه هفته به طول می انجامد . سوراخ خروجی لارو در روی میوه کاملاً نمایان است . لاروها پس از رشد کامل در خاک افتاده تبدیل به شفیره می شوند . در عین حال تعداد زیادی از این لاروها درون میوه های آلوده تبدیل به شفیره می گردند . میوه های آلوده در اثر فعالیت میکروارگانیسم های بیماری زا که اغلب هنگام تخمریزی مگس ها به درون میوه راه یافته اند فاسد می شوند . دوران شفیرگی این مگس ۲ تا۳ هفته ولی در پاییز بیشتر است . این مگس ۲تا۳ نسل دارد و در شیراز ۴ نسلی است . کنترل مگس خربزه : ۱-مبارزه زراعی بدین ترتیب صورت می گیرد که میوه کوچک را در برگ گیاه پیچیده و زیر خاک می گذارند تا از حمله مگس محفوظ بماند . این عمل هنگام گل گیری خربزه و طالبی انجام می گیرد. ۲- سه تا چهار نوبت سم پاشی بوسیله فوزالون (زولون) امولسیون ۳۵ درصد یا دیازینون ۶۰ درصد نسبت به ۵،۱ لیتر در هکتار و اولین سم پاشی زمانی است که اکثر میوه ها فندقه باشند . بعد از ۶ روز سمپاشی را تکرار می کنند . سایر سموم : ۱٫تری کاروفن(دیپترکس) sp80% و ۵،۱ کیلوگرم ۲٫ دیمتوآت (روکسیون) EC40%  و ۵،۱ لیتر در هکتار مگس جالیز Dacus ciliatus (diptera: tephritidae) این آفت خانواده کدوئیان به ترتیب خیار و هندوانه و طالبی و کدو را برای تغذیه ترجیح می دهد . فعالیت این حشره روی گیاهان غیرزراعی نظیر استبرق و هندوانه ابوجهل نیز گزارش شده است . زیست شناسی : زمستان را به صورت شفیره در خاک بسر می برد . حشرات کامل در دهه سوم خردادماه از شفیره های زمستان گذران خارج و یک تا سه روز بعد جفت گیری در عمق ۵،۱ میلیمتر زیر پوست میوه های جوان در دستجاب ۲۰ تا ۳۰ عددی تخم ریزی می نمایند . تخمها پس از ۲تا۳ روز تفریح شده و لاروها به طرف داخل میوه حرکت می کنند . محل تخم ریزی بعد از مدتی به رنگ قهوه ای تیره در می آید و تغییر شکل می دهد . این تغییر شکل در نهایت بصورت خمیدگی در میوه خودنمایی می کند . لاروهای کامل از میوه جدا شده و غالباً در عمق کمتر از ۵ سانتی متری خاک تبدیل به شفیره می شوند. طول دوره لاروی ۷ تا ۱۱ روز و شفیرگی ۹تا۱۲ روز و طول یک نسل ۲۵تا۴۵ روز می باشد و در شرایط مشهد ۴ نسل در سال دارد . کنترل مگس جالیز : ۱-مبارزه زراعی بدین ترتیب صورت می گیرد که میوه کوچک را در برگ گیاه پیچیده و زیر خاک می گذارند تا از حمله مگس محفوظ بماند . این عمل هنگام گل گیری خربزه و طالبی انجام می گیرد. ۲- سه تا چهارنوبت سم پاشی بوسیله فوزالون (زولون) امولسیون ۳۵ درصد یا دیازینون ۶۰ درصد به نسبت ۵،۱ لیتر در هکتار و اولین سم پاشی زمانی است که اکثر میوه ها فندقه باشند . بعد از ۶ روز سم پاشی را تکرار می کنند . سایر سموم : ۱٫تری کلروفن (دیپترکس) sp80% و ۵،۱ کیلوگرم ۲٫ دمتوآت ( روکسیون) EC40%  و ۵،۱ لیتر در هکتار کفشدوزک خربزه Epilachna elaterii Coleoptera: coccinellidae کفشدوزک نسبتاً بزرگی است که رنگ عمومی آن قرمزآجری بوده و روی هر یک از بالپوشها ۶ عدد لکه سیاه دیده می شود . حشره کامل و لارو از برگ بوته های جالیز نظیر خربزه و گرمک و طالبی و خیار و … تغذیه نموده و برگها را به صورت توری در می آورند . گاهی حشرات کامل به به تخمدان گلهای گیاه میزبان نیز حمله می کنند و آنها را از بین می برند . یکی از میزبانهای این حشره هندوانه ابوجهل با نام citrulus colocyntus می باشد . زیست شناسی : به صورت حشره کامل در شکافهای زمین و زیر کلوخه ها و یا زیر علفهای هرز به سر ببرد . در بهار با مساعد شدن شرایط آب و هوایی از محلهای زمستان گذران خارج شده و از گیاهان وحشی خانواده کدوئیان تغذیه می کند . پس از مدتی به جالیزکاریها خسارت می زند . حشره ماده تخمهای خود را به صورت دسته های ۱۰ تا ۴۰ تایی در سطح زیرین برگ می گذارد دوره جنینی ۳ تا ۱۳ روز و دوره لاروی یک ماه به طول می انجامد . لاروها ۳ مرتبه تغییر جلد داده و در روی برگ تبدیل به شفیره می شوند . دوره شفیرگی ۱۰ روز می باشد . ممکن است ۳ تا ۵ نسل در سال داشته باشد . کنترل : ۱-سم پاشی اول فصل بر روی هندوانه ابوجهل ۲- مبارزه شیمیایی در صورت بالا بودن تراکم جمعیت افت با استفاده از یکی از سموم فسفره آلی مانند اکامت یا زولون عروسک خربزه Aulacophora foveicollis Chrysomelidae: coleoptera در درجه اول به خیار و خربزه و در درجه دوم به هندوانه و کدو خسارت می زند . حشره کهمل برگهای گیاه میزبان را سوراخ سوراخ می کند ولی خسارت اصلی مربوط به لارو آفت می باشد . که طوقه و ریشه گیاه حمله می کند و باعث خشک شدن بوته می شود . زیست شناسی : زمستان را به صورت حشره کامل در زیر توده های برگهای ریخته و خشک شده علفهای هرز به خصوص گرامینه های وحشی و دائمی و در شکاف درختان یا شکاف زمین و یا در زیر کلوخه ها به سر می برد . در بهار در اواسط فروردین تا اواسط اردیبهشت ظاهر و در ساعات گرم روز پرواز می نماید و از برگ گیاهان تغذیه می نماید . مدت تغذریه حدود یک ماه است . اولین تخم ریزی در اوایل خردادماه صورت می گیرد . هر حشره ماده تا ۳۰۰ عدد تخم می گذارد . تخم ها به صورت انفرادی در روی بوته خربزه یا در داخل خاک گذاشته می شود . دوران تکاملی تخم حدود دوهفته می باشد . لاروها پس از خروج وارد خاک می شوند و از ریشه تغذیه و در داخل ساقه تونل ایجاد می کنند . دوره لاروی ۳۰ تا ۴۰ روز و قبل از این که لاروها تبدیل به شفیره شوند سه بار جلد عوض می کنند . شفیره در خاک و در لانه گلی تشکیل می شود . و بعد از ۱۰ روز حشرات کامل نسل دوم ظاهر می گردند . خسارت نسل دوم اهمیت اقتصادی ندارد و حشرات برای زمستان گذرانی به پناگاههای مختلف می روند . در برخی از نواحی گرمسیری تا ۵ نسل در سال دارد . کنترل عروسک خربزه : ۱-کاهش رطوبت خاک یکی از عوامل محدودکننده تفریح تخم و فعالیت لارو می باشد و بنابراین در مزارعی که کمتر آبیاری می شوند یا از روش پشته کاری و آبیاری نشتی استفاده می شوند خسارت آفت کمتر می باشد . ۲- در صورت لزوم مبارزه شیمیایی استفاده از کاربارین (سوین) یا یکی از سموم فسفره آلی و چون لارو آفت ریشه خوار است و در زمان کشت از گرانول کلرپیریفوس به میزان ۲۰ کیلو در هکتار علیه لارو استفاده می شود . سرخرطومی جالیز Acytopeus curvirostris Curculionidae: coleoptera سه نسل در سال دارد و زمستان را به صورت حشره کامل در داخل میوه خشک شده می گذراند . حشرات کامل همزمان با تشکیل میوه های هندوانه ابوجهل با جالیز (هندوانه و خربزه و طالبی و خیار و کدو) در مناطق جالیزکاری ظاهر می شوند . ابتدا حشره از میوه تغذیه کرده سپس در سمت سایه میوه تخمگذاری می کند . تخم معمولاً در کنار سوراخی که بوسیله خرطوم در پوست میوه ایجاد شده می گذارد . وقتی لارو از تخم خارج شد با یک نوبت خزیدن در حفره افتاده و رو به طرف میوه شروع به تغذیه می کند . حفره تخم ریزی پس از چند روز مسدود شده ولی چون سلولهای اطراف آسیب دیده و رشد نکرده و با توجه به رشد طبیعی سایر سلولهای آن خمیدگی و پیچشی در میوه ایجاد شده و شکل اولیه خود را از دست می دهد . در یک کانون تخم ریزی ۳۸ تخم شمارش شده است . میوه انتخاب شده جهت تخم گذاری باید پوستی نازک و شاداب داشته و قطر آن نباید از ۵ تا ۸ سانتیمتر تجاوز کند . در صورتی که پوست سخت شود حشره قادر نیست در آن ایجاد کند . برخی اوقات حشره بر محل دم میوه و یا ساقه فرعی را قطع می کند لذا میوه شادابی خود را از دست داده و چروکیده می شود . لاروها محتویات درون میوه را خورده و سپس در درون همان میوه های خشکیده تبدیل به شفیره می شوند . در این میوه ها انبوهی از لانه های شفیرگی مشاهده می شود . دوره جنینی ۲تا۴ روز و دوره لاروی ۱۱تا ۲۴ روز و دوره شفیرگی ۳تا ۱۰ روز می باشد . در شرایط نامساعد درون حفره شفیرگی زمستان گذرانی می کند . کنترل سرخرطومی خیار : ۱-سم پاشی توصیه می شود . ۲- جمع آوری و انهدام میوه های آلوده ۳- شخم عمیق بعد از برداشت محصول ۴- از بین بردن بقایای گیاهی ۵- مبارزه با هندوانه ابوجهل ۶- شخم و یخ آب زمستانه ۷- معلق نگه داشتن میوه های کوچک بیماریها : برگ ، ساقه ، میوه  هندوانه بوسیله بیمارها مورد حمله قرار می گیرد که خطرناکترین و منهدم ترین آنها عبارتند از سیاه شدن گلگاه هندوانه ، آنتراگنوز ، پوسیدگی ساه گاه میوه ، غده ریشه (نماتد) ، پژمردگی ، سفیدک داخلی ، سفیدک سطحی و بوته میری می باشد . [۱] [۴] [۵] سیاه شدن گلگاه هندوانه : این بیماری در ایران بسیار شایع است . میوه های برخی ارقام هندوانه در اثر بیماری ابتدای میوه ابتدا به رنگ تیره درآمده و پس از مدت کوتاهی خاصیت چسبندگی از خود نشان می دهد . بتدریج شیارهای سیاهرنگی در این بخش ایجاد شده و بعد ۴-۳ روز قسمت سر میوه کاملاً سیاه می شود . میوه های جوان مبتلا به این بیماری غالباً رشد چندانی نداشته و معمولاً قسمت سیاه شده و باریک و چروک خورده باقی مانده و رشد نمی کند . در کل میوه های مبتلا خاصیت انبار شدن خود را بشدت از دست می دهند . با مطالعات زیاد مشخص شده که عامل بیماری انگلی (قارچ، ویروس یا باکتری ) نبوده و بیماری فیزیولوژیک است . زمانیکه در محلولهای غذایی میزان سدیم ، ازت، گوگرد، منیزیم ، پتاسیم یا کلر زیاد و یا میزان کلسیوم کم باشد بیماری بروز می کند . هرگاه محتوی کلسیم میوه از حدی کمتر شود بیماری را می توان در برخی میوه ها دید . در واقع می توان گفت که از طرفی کاهش رطوبت خاک و یا نوسان نامنظم میزان آب در هر آبیاری می تواند عامل بیماری باشد . طول روز، شدت نور و نسبت کربوهیدرات ها هم عامل مهمی هستند . افزایش ذخایر آمونیومی خاک چون کود طویله ، پودر خون و سولفات آمونیوم باعث توسعه بیماری می شوند و در مقاب افزودن فسفر بیماری را کاهش می دهد . نوسانات ذخیره آبی باعث تشدید بیماری می شود . در واریته هایی که رشدشان سریع و دوران رویشی کوهتاهتر است شدت بیماری بیشتر می باشد . عمق زیاد کاشت هم به دلیل ریشه های موئین باعث افزایش شدت بیماری می شود . کنترل : ۱)آبیاری مناسب  و به موقع محصول و تنظیم آبیاری ۲) تهویه مناسب و زهکشی خاک ۳) جلوگیری از تعریق گیاه ۴) استفاده از کودهای غنی از سوپرفسفات ، کلرورکلسیم و نیترات کلسیم ۵) استفاده از بذور سالم با قوه نامیه بالا ۶) تنظیم تاریخ کشت بسته به شرایط جوی و میزان آب محل ۷) استفاده از ارقام مقاوم   سفیدک داخلی جالیز : عامل : Psendoperonospora cubensis این بیماری فقط به اعضای خانواده کدوئیان حمله می کند . این بیماری در ایران هم گزارش شده است . علائم آن متغیر است . اولین علائم حالت موزائیکی در برگهاست . بدین ترتیب که مناطق سبز تیره جدا می شوند . بزودی این مناطق سبز کمرنگ بزردی گرائیده و توسط رگبرگها محدود می شوند . در قسمت فوقانی برگهای خربزه لکه های زاویه دار زرد مایل به قهوه ای پدیدار می شود و در پشت برگها توده خاکستری مایل به بنفش درست در مقابل لکه های تشکیل می گردد . سپس برگها خشک شده و می میرند . میوه ها به ندرت تحت اثر مستقیم قرار می گیرند . اسپورانژهای قارچ می توانند توسط باران ، لباس و وسائل کشاورزی به گیاهان و مزارع مجاور منتقل شوند و سپس می توانند تولید زئوسپور را نمایند . زئوسپور نیز با جوانه زدن تولید لوله تندشی را می کند که می تواند به داخل برگ نفوذ کند . میسلیوم قارچ بین سلولی بوده و تولید هوستوریوم می کند . سفیدک داخلی ممکن است در برخی مناطق به صورت oospore زمستانگذرانی کند و شاید در برخی نواحی بصورت رویشی یا اسپورانژ روی سایر گیاهان زمستانگذرانی کند . سفیدکهای داخلی بیشتر برای رشد و نمو به هوای خنک نیاز دارند . میزان آلودگی به طول زمان شبنم ارتباط دارد و موفقیت قارچ در ایجاد آلودگی به مدت شبنم ، دما و غلظت اسپورانژها وابسته است . کنترل : ۱)فاصله دار کاشتن بوته ها ۲) زهکشی خوب ۳) کشت گیاه در مکانهایی با جریان هوا ۴) ارقام مقاوم ۵) سمپاشی با قارچ کشهای مانب +گوگرد ، مانکوزب، کلروتالونیل، متالاکسیل به محض بروز علائم ۶) محلول پاشی با مایع حاوی نژاد B-1 باکتری Enterobacter cloaceae سفیدک سطحی جالیز : عامل : گونه های Erysiphe cichoracearum و Sphaerotheca fuliginea این بیماری در ایران خسارات قاب توجهی به همراه داشته است اولین علائم به صورت لکه های کوچک سفید آرد آلود روی برگها و ساقه ها می باشد که بتدریج سطح آنها را گرد سفیدرنگی فرا می گیرد و بزودی بیماری توسعه یافته ظرف مدت کوتاهی پوشش خارجی قارچ هر دو سطح برگ را می پوشاند . نشانه های اولیه بیماری زمانی ظاهر می شود که اولین گلهای خیار باز شده و بوته هنوز ساقه خزنده خود را ایجاد نکرده است . برگهای آلوده سفید ، خشک و شکننده شده و مخصوصاً در مورد برگ هندوانه لکه ها به زودی قهوه ای رنگ می شوند . در بوته های آلوده میوه ها زودتر از موعد رسیده شبکه پوست آنها خوب تشکیل نشده و بافت آنها نرم می گردد . گاهی هم میوه ها به مرحله برداشت نرسیده کوچک مانده و شکل آنها نامنظم می شود . از دوگونه قارچی فوق الذکر به نظر می رسد که در ایران گونه دوم عامل سفیدک سطحی جالیز باشد . تشخیص این دو قارچ یکی بر اساس مشخصات کلیستوتسیوم و زوائد اطراف آن است که در جنس sphaerotheca دارای فقط یک آسک با زوائد منشعب است ولی در جنس Erysiphe بیش از یک آسک وجود داشته و زوائد اطراف ساده هستند . زمستانگذرانی ممکن است به طرق مختلف باشد ولی به هر حال به ندرت قارچ به صورت جنسی زمستان را سپری می کند و اغلب قارچ زمستان را روی و یا داخل گیاهان وحشی چندساله بسر می برد . سفیدک سطحی به سن گیاه ، رطوبت و دما بستگی دارد . قارچ در شرایط خشک به میزان زیاد تولید اسپور می کند . در مناطق گرم جنوب کشور خسارت به مراتب کمتر از نواحی معتدل و خشک است . کنترل : ۱)استفاده از قارچ کشهای تریاریمول ، بنومیل و پودر و تابل گوگرد ۲) کاشت جالیز در مناطقی که هوا به خوبی جریان دارد و رطوبت کم است . ۳)انهدام علفهای هرز خانواده کدوئیان ۴) محلول پاشی با مایع حاوی نژاد B-1 باکتری Enterobacter cloaceae بوته میری جالیز : عامل: Phytophthora drechsleri Phythium aphanidermanum Phytophthora capsici بوته میری جالیز شامل خیار ، انواع خربزه ، هندوانه و کدو از بیماریهای مهم شایع در ایران است و به سایر اسامی چون بیماریهای سبزخشک، داغزدگی ، گلوله و آب زدگی هم معروف است . عامل بیماری در تمام مراحل رشد گیاه را مورد حمله قرار می دهد و باعث نابودی بوته ها می شود . اگر عامل بیماری در مرحله گیاهچه گیاه را مورد حمله قرار دهد محل حمله قارچ نرم شده و گیاه از بین می رود . در مرحله بعدی رشد ، علائم بیماری روی ریشه تقریباً مشابه به علائم روی گیاهچه دیده می شود ولی پس از مدتی بوته های مورد حمله ناگهان پژمرده شده و در حالی که برگها سبز هستند می خشکند که آن را اصطلاحاً سبز خشک می نامند . این عارضه یعنی مردن ناگهانی بوته ها اغلب ۲ الی ۳ روز پس از آبیاری روی می دهد . زیرا رطوبت کافی به رشد و نمو قارچ عامل کمک می کند میوه ها هم در صورت قرار گرفتن روی خاک مرطوب مورد حمله قرار می گیرند و در ابتدا لکه های کوچک و گرد و فرو رفته و آبکی برنگ سبز تیره روی آنها دیده می شود و سپس آلودگی بسرعت پیشرفت کرده و بصورت یک ناحیه وسیع آبکی ظاهر می گردد . عامل بیماری سه قارچ فوق می باشند . در مورد قارچ Phytophthora drechsleri  رشد کلی قارچ در مقایسه با Phythiumنسبتاً کند است . اسپورانژها دارای پاپیل نیستند و آنتریدی از نوع آمفی ژن است . در مورد قارچ Phytophthora capsici ریسه ها در اول یکنواخت بوده ولی سپس دارای برآمدگیهایی می شوند . اسپورانژها دارای پاپیل نسبتاً بزرگ و آنتریدی از نوع آمفی ژن بوده گاهی بصورت میان هیفی یا گاهی انتهایی دیده می شود . این بیماری در تمام مراحل رشد گیاه امکان بروز و ظهور را دارد . حمله بیماری بیشتر به شرایط محیطی چون رطوبت و دما وابسته است . شاید بهترین زمان بروز بیماری را وقتی دانست که بوته ها به اندازه کافی رشد کرده ، میوه ها تشکیل شده و کم و بیش در شرف رسیدن هستند . به طور کلی در کشت های بهاره شدت آلودگی بیشتر از کشت های پاییزه است . مهمترین عضو مورد حمله طوقه و ریشه گیاه است عامل بیماری می تواند به داخل میوه های سالم و زخمی خیار، کدو و حتی هندوانه نفوذ کند ولی گزارش از آلودگی بذر وجود ندارد . کنترل : ۱)انتخاب زمین مناسب: بیماری در خاکهای با رطوبت زیاد شدت بیشتری دارد بنابراین سعی بر استفاده از زمینهایی با خاک سبک است . ۲)نحوه آبیاری : چون رطوبت زیاد باعث شدت بیماری می شود بایستی سعی شود که مستقیماً آب با بوته ها در تماس نباشد و از سیستم جوی و پشته استفاده شود . ۳) از بین بردن بقایای گیاهی ۴) آیش و تناوب زراعی با محصولاتی چون گندم ، جو ، پنبه ، یونجه و شبدر ۵) مبارزه شیمیایی با زینب، پروپاموکارب ، متالاکسیل و ضدعفونی خاک سه هفته قبل از کاشت بذر ۶) مبارزه بیولوژیک توسط قارچهایی چون trichoderma harzianum . آنتراکنوز کدوئیان : عامل : فرم غیرجنسی Collertotrichum lagenarium فرم جنسی Glomerella lagenarium این بیماری در نقاط با آب و هوای نسبتاً ملایم و رطوبت کافی دیده شده و از ایران هم گزارش شده است . این قارچ در خانواده کدوئیان بویژه هندوانه ، خربزه ، طالبی و خیار ایجاد بیماری می کند و در همه مراحل رشد گیاه ممکن است عامل بیماری باعث آلودگی گیاه شود . در مرحله گیاهچه لکه های نکروز روی ساقه چه بوجود آمده و سبب مرگ گیاهچه می شود . در مرحله گلدهی و میوه دهی گیاه آلودگی در برگ ، ساقه و میوه دیده می شود . در برگ علائم با ظهور لکه های گرد که در ابتدا سبز و روشن و رنگ پریده هستند و ظاهراً روغنی می باشند مشاهده می شود . این لکه ها از ناحیه مرکز به تدریج رنگ قرمز و سپس قهوه ای به خود می گیرند . سطح لکه ها از اندامهای ریز بالشتک مانند که همان اندام بازدهی قارچ است پوشیده می شود و برگهای آلوده شکستگی پیدا می کنند و خشک می شوند . لکه های روی برگ ممکن است مجزا و یا بصورت درهم ظاهر شوند و در شرایطی که تعداد لکه ها زیاد باشد باعث پژمردگی کامل پهنک برگ می شوند . علائم روی ساقه مشابه برگ است و بریدگیهای عمیقی ایجاد شده که باعث مرگ اندامهای فوقانی گیاه از محل شانکر می شود . روی میوه هم لکه های کوچک آبله مانند که کاملاً حلقوی هستند دیده می شود . این لکه ها بسرعت توسعه یافه و بهم وصل می شوند . در مرکز این لکه ها و بخصوص در میوه هایی که در تماس با زمین هستند اندام غیرجنسی یعنی آسروول قارچ تشکیل می شود . قارچ در بقایای گیاهی آلوده و خاک و بذور آلوده زمستانگذرانی می کند . آسروول این قارچ شبیه قارچ عامل آنتراکنوز لوبیا یعنی Collertorichum lindemuthianum است . مهمترین شرایط برای رشد و نموقارچ عامل بیماری رطوبت و دما است . اسپورهای قارچ توسط باد، حشرات و باران منتقل می شوند . کنترل : ۱)استفاده از بذور سالم ۲) انهدام بقایای آلوده گیاه ۳) ضدعفونی بذور ۴) تناوب زراعی ۵) سمپاشی با زینب ، مانب ، مانکوزب و کلروتالونیل پژمردگی فوزاریومی هندوانه : عامل : Fusarium Oxysporum f.sp niveum این بیماری در روی خربزه و کدو هم دیده می شود و از ایران هم گزارش شده است . هندوانه در تمام مراحل رشد حساس به بیماری است . زمانیکه بوته های جوان مورد حمله قرار بگیرند گیاه از بین می رود یا حتی کوتیلدون ها ممکن است پژمرده شوند و بوته های جوان کند رشد شده و کوچک بمانند . گاهی پژمردگی از یک ساقه رونده شروع و با مرگ کامل بوته خاتمه می پذیرد . در بخش داخلی ساقه های پژمرده شده در محل بافت آوندی تغییر رنگ دیده می شود . در هوای مرطوب یک بافت قارچی به رنگ سفید یا صورتی روی سطح ساقه مرده بوجود می آید . در مراحل پیشرفته ممکن است ریشه متلاشی شود . ماکروکنیدهای قارچ عامل بیماری دارای پایه یا همان Foot Cell هستند . عامل بیماری در خاک و بذر زمستان را سپری می کند . خاک مرطوب شرایط مساعدی برای تولید اسپور روی ساقه هندوانه است . قارچ می تواند ریشه گونه های زیادی از علفهای هرز برنج ، بادام زمینی و گوجه فرنگی و نیز ساقه های سورگوم ، بادام زمینی و گوجه فرنگی را مورد حمله قرار داده اسپورزایی نماید . وجود نماتدمولد غده باعث گسترش وقوع بیماری می شود . پس از نفوذ قارچ داخل آوند چوبی تکثیر می کند و در اثر اجتماع قارچ مواد صمغ مانند تیلوز و میسلیوم تولید کرده و یاعث انسداد آوندی و پژمردگی گیاه می شود . ئر مزرعه بیماری به دلیل گرمای هوا ، تراکم زیاد بوته ها  ، کمی رطوبت نسبی و تبخیر زیاد شدت می یابد . کنترل : ۱)رعایت نکات بهداشتی ۲) انهدام بوته های آلوده به محض دیدن علائم ۳) ضدعفونی خاک با سموم گازی و قارچ کشها چندان موثر نیست ۴) افزایش PH خاک با دادن آهک ۵) استفاده از بذور سالم ۶) استفاده از ارقام مقاوم ویروس موزائیک هندوانه : WMV (Watermelon Mosaic Virus) این بیماری را موزائیک زرد هندوانه ، موزائیک گرمک و موزائیک خربزه هم می نامند . نژاد ۱ ویروس فقط به گیاهان تیره کدوئیان حمله می کند و نژاد ۲ علاوه بر کدوئیان به گیاهان شبدر ، یونجه و انوع نخود هم حمله می کند . این بیماری در ایران هم گزارش شده است . همه اندام گیاه به بیماری آلوده می شوند . علائم بیماری به میزبان ، سن گیاه و زمان آلودگی بستگی دارد روی هندوانه و طالبی علائم بصورت کوتولگی شدید یا متوسط گیاه ، بدشکلی برگ ، تاولی ، لکه های سبز روشن برگ و کلروز حاشیه برگ می باشد . علائم در کدو شامل زرد شدن یا کمرنگ شدن برگها، بدشکلی و حالت تاولی آنهاست . مهمترین علائم روی کدو برآمدگیهائی است که بیش از حد طبیعی رشد می کنند و باعث بدشکلی میوه می شوند . در خیار روی برگها حالت موزائیکی دیده می شود و میوه ها کوتاه و کمانی می شوند . میزبانهای نژاد۱ در طبیعت علفهای هرز دائمی تیره کدوئیان هستند و میزبان نژاد۲ شامل یونجه ، شبدر و سایر گیاهان تیره بقولات و نیز تیره Enphorbiaceae است . مهمترین روش انتقال در طبیعت با شته هاست . آلودگی اولیه توسط شته هایی است که ویروس را از گیاه آلوده جذب کرده اند . آلودگی ثانویه توسط شته از گیاهان آلوده به ویروس به گیاهان سالم است . اپیدمیولوژی ویروس در مناطق مختلف با نژاد ویروس ، جمعیت شته ها ، تحرک شته ها و منابع اولیه آلودگی مرتبط است . کنترل : مبارزه شامل کاهش منبع اولیه ، کاهش گسترش شته ها و استفاده از ارقام مقاوم است . ۱)از بین بردن میزبانان و نابودی علفهای هرز ۲) تاریخ کاشت زمانی صورت گیرد که رشد محصول با تراکم زیاد شته های بالدار همزمان نشود . ۳) مواد دفع کننده شته ها ۴) استفاده از ارقام مقاوم برداشت : هندوانه باید پس از رسیدن برداشت شود زیرا رنگ مطلوب داخلی و شیرینی آن اگر بطور نارس از ساقه چیده شود ایجاد نمی شود . هیچ نوع اختلاف فاحشی در بین هندوانه های رسیده و نارس از لحاظ ظاهری وجود ندارد . در نتیجه فقط باید از میوه چین های مجرب در برداشت استفاده نمود . روش صدا که شامل زدن انگشت به هندوانه است معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد . سایر مشخصات رسیده بودن میوه عبارتند از : ۱-خشک شدن پیچک به همراه میوه اگر چه این در مورد کلیه رقم ها صادق نمی باشد . ۲- تغییر رنگ آن قسمت از هندوانه که بر روی زمین تکیه دارد از یک رنگ سفید رنگی پریده به زرد کرمی . به جای کشیدن یا شکستن ساه از هندوانه باید آنها را از ساقه برید و ساقه های باقی مانده بر روی میوه را باید تا حداکثر طول ممکن بر روی میوه را باید تا حداکثر طول ممکن بر روی میوه باقی گذاشت زیرا ممکن است آنها را دو مرتبه قیچی کرده و برای جلوگیری از پوسیدگی ساقه گاه هنگام بارگیری آغشته به سم کرد . انواع مختلف هندوانه : از زمانهای قدیم انواع مختلف هندوانه به دو دسته تقسیم می کرده اند یکی هندوانه های پوست نازک و دیگری ارقامی که دارای پوست کلفت می باشند . انواع پوست نازک بیشتر برای مصارف محلی و مراکز فروش نزدیک به محل تولید می باشد انواعی که دارای پوست کلفت می باشند قاب حمل و نقل به نقاط دور و نزدیک و نگهداری آن در انبار آسانتر است تقسیم بندی دیگر ارقام بر اساس زودرس، میان رس ، دیررس می باشد . ارقام ایرانی هندوانه عبارتند از هندوانه قرق، هندوانه خانمی ، هندوانه شریف آباد (پوست خیلی نازک اندازه و متوسط شکل گرد ، گوشت قرمز و طعم شیرین و مطبوع) هندوانه محبوبی ، هندوانه پوست سفید همدان (پوست کلفت و سفیدرنگ) ارقام خارجی هندوانه که کشت بعضی در ایران نتایج خوبی داده است که بیشتر انواع مختلف آمریکایی است پس از جنگ جهانی دوم به ایران وارد شده است . [۳] [۱۳] چارلستون گری [۸]که در ایران معروف به هندوانه مهندسی است. بلاک دایموند[۹]، دیکیس کوئین [۱۰]، فرفاکس [۱۱]، چیلیان بلاک[۱۲] . جابجایی : در جابجایی هندوانه ها باید مراقبت نمود تا از کوفتگی و خراشیدگی اجتناب شود . زیرا قارچ پوسیدگی ساقه گاه از راه خراشیدگی وارد میوه می شود . هنگامی که هندوانه ها به محل جمع آوری در مزرعه حمل می شوند باید با دقت و ملاحظه آنها را روی زمین قرار داد و وسایل نقلیه مثل کامیونها که توسط آنها هندوانه حمل می شود باید به خوبی پوشال گذاری یا دارای لایه محافظ گردند.[۳][۱] بارگیری : بارگیری صحیح و مناسب هندوانه برای حمل و نقل آسان و موفق به بازارهای دور بسیار مهم است فقط هندوانه های سالم که دارای ساقه های سبز تازه هستند باید بارگیری شوند واگنها باید تمیز و با تهویه در هر چهارطرف بوده و دیوارها به طور فراوانی با کاغذ پوشانیده شده و کف آنها بصورت خشک بسترسازی گردد . [۳] بازاریابی : خریداران عمده تهیه هندوانه از نواحی تولید ، جائیکه عرضه ، کیفیت و قیمتهای قابل اعتمادی برقرر است ترجیح می دهند زارعین در بسیاری قسمت ها تعاونی هایی یا آژانس های فروش جهت برآوردن این تقاضا بوجود آورده اند . هندوانه های پیش رس قیمت های بالاتری دارند که معمولاً با نزدیک شدن به حداکثر تولید در هوای بسیار گرم این قیمتها کاهش می یابد مقدار زیادی از هندوانه از مناطق تولیدی توسط کامیونها که سردخانه یا کولر دارند ارسال می گردد . مقدار قابل توجی نیز بوسیله کامیونهای محلی حمل می شود و حجم زیادی در کنار جاده ها و بازارهای اتومبیل رو و به وسیله دوره فروشان بفروش می رسد . [۳] منابع : ۱)-پرورش سبزی  دکتر محمدحسین دانشور- استادیار دانشگاه شهید چمران ۱۳۸۵٫ ۲)- باغبانی – حسن شیبانی -۱۳۸۶٫ ۳)- پرورش سبزی  – ترجمه مصطفی مبلی – انتشارات دانشگاه صنعتی اصفهان-۱۳۷۹٫ ۴)- بیماریهای مهم گیاهی ایرانی – دکتر بهزاد – ۱۳۷۷٫ ۵)- بیماریهای باغی و صیفی – انتشارات دانشگاه یزد – ۱۳۸۷٫ ۶)- اصول و روشهای علمی علفهای هرز – ترجمه دکتر حسین تحریری – ۱۳۷۷۰ ۷)- آفات گیاهان زینتی و صیفی و روش مبارزه با آنها – کاظم زاهدی – ۱۳۷۱٫ ۸)- زبان خوراکی ها – دکتر جواد جزایری
+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1392ساعت 6:55  توسط مهندس غلامرضایی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
تبادل اطلاعات در زمینه های کشاورزی و... با کاربران محترم و به اشتراک گذاشتن
مقالات علمی و کلیه اطلاعات مربوط به علم کشاورزی

نوشته های پیشین
فروردین 1392
دی 1391
مهر 1391
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
پیوندها
انجمن فنی مهندسی آینده سازان خودرو
وزارت جهاد کشاورزی
سازمان جهاد كشاورزي استان تهران
پرتال سازمان جهاد كشاورزی استان اصفهان
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM